استاد تلقين بي اراده ايم .
استاد رياي صادقانه ...
انتهاي ريسمان ايده آل-مان را گرفته ايم و فكر ميكنيم ما همانيم كه در دور دست مي بينيم .

با حقيقت بايد كنار آمد و پرونده ي خودشناسي را بست ؟ يا همچنان بايد دلخوش بود و با احساس گناه ادامه داد ؟

فاصله فاصله هاست . خود بودن خطرناك است در اين عصر، كه همه از خودشان دورند .
مدد گرفتن از روياها و سرگرمي ها، با اينكه دردي دوا نميكند، اما راه فراريست كه خيلي ها اين روزها به آن پناهنده شده اند ...

با اين هزار راهي و تناقضات، نوشتن هم دشوار است ، ولي مي نويسم ...