پشت دریاها شهری است

مهمترین چیز, نقطه ای هست که بهش خیره شدی . اون نقطه همونچیزیه که برات همه چیزه . اون نقطه همه ی هدف و آرزوی تو ه, همون چیزی که رمز خوشبختیت میدونیش .

اون چیز تماااااااااااااااااااااامه مفاهیم از همه چیزهای اطراف, از صداها از نواها از نگاهها از اجسام و از آدما و از تمام جزئیات و کلیات دیگه رو تحت تاثیر و تغییر قرار میده .

فقط مهم اینه که به کجا خیره ای و ارزشمند ترین مقطع و قله برای شما کجاست .

همه ی انسان در همین خلاصه میشود که میخواهد به کجا برسد,

آنوقت که این هدف مشخص و روشن بود برای خودش,

آن وقت اگر اهل شعر باشد شعرهایش همرنگ آن هدف است,

اگر اهل شوخی و خنده باشد, حرفای خنده آورش همرنگ آن نقطه است,

اگر اهل شکایت و گله باشد, مینالد از موانعی که در راه آن هدف است,

و اگر اهل کیف باشد, همیشه از آن هدف می گوید و به آن مینازد و سر کیف است .

و اگر آن هدف, آن نقطه ای که به آن خیره ایم, خوب باشد, نیک باشد, مهم باشد و دارای ارزش حقیقی نه مجازی و خیالی باشد,

آنگاه همه ی شعر ها و خنده ها و گله ها و کیف ها زیبا و ارزشمند خواهد بود , و اگر غیر از این باشد, وای بر ما که در این چند روز که این جسم و جان عقل و هوش و گوش و چشم را به ما دادند, نتوانستیم برای درستی ها از آن استفاده کنیم .

و بهتر است که اگر هدفی نداریم, هدف را پیدا کنیم, چرا که اگر غیر از این باشد در اولین پله و بی هیچ لذتی قبل از اینکه اکسیژنی استنشاق کنیم خواهیم مُرد, به راحتی خواهیم مرد و مرده ی متحرکی خواهیم شد که جواب یک بچه ی 5 ساله را هم نمیتوانیم بدهیم !!

همین