نیت ...
مواظب نیت هایمان باشیم ...
همه ی ارزش کار ما, به نیتی است که داریم . یعنی چی ؟
یعنی اینکه , شاید اگر شما, یک کیسه ی زباله را, با این نیت که دیگران اذیت نشوند از کف کوچه بردارید و به سبدی منتقل کنید,
هزار درجه از زحمت مداوم کارگران شهرداری ای که احیانا به نیت کسب درآمد ( فقط کسب درآمد ) بوده باشد با ارزش تر است .
همه ی کارهای ما, با سند و مدرک نیت به ثبت می رسند . اگر نیت آن کارِ ولو به ظاهر کاملا درست, نیت ه خوب و درستی نباشد,
آن کار به عنوان حسنات برای ما ثبت نخواهد شد . به همین خاطر است که ریا کاران از خیر محرومند .
گاهی ما پنج هزار تومن را با قصد و نیتی خالص خرج کار نیکویی میکنیم, و گاهی یک خیر ثروتمند چند میلیارد را با نیتی نه چندان خالص صرف کاری میکند .
کیفیت است که ارزش دارد, نه کمیت . شما با آن 5هزار تومان به اندازه ی زیادی تحسین خواهید شد, و چه بسا دیگران با میلیاردها هزینه, مواخذه هم بشوند ...
هر کاری با نیت خیر و خالص, ارزشی صد چندان پیدا خواهد کرد ...
نیت, دلیل درونی است .
در قرآن, سوره ی حج آیه ی 37 آمده است :
هرگز گوشت و خون قربانی ها، به خدا نمی رسد، بلکه آنچه به خدا می رسد، تقوای شماست ....
حتی بر کشتن حیوانات هم باید اسم خدا را آورد, و اگر قصد چیزی جز خدا باشد, آن قربانی هیــــــــــچ ارزشی نخواهد داشت .
حتی جایی خواندم که, اگر به حیوانی کمک میکنیم, آیا بخاطره پاسخ دادن به حس دلسوزی خودمان است, یا ارزش دادن به مخلوق خدا و جان عزیز آن مخلوق ؟؟
اینجاست که اگر روزی به ما گفتند در دنیا برای خدا و آخرت چه کردی, و ما گفتیم به فلان حیوان غذا دادم,
به ما خواهند گفت آیا برای خودت بود یا برای خدا ؟؟
اینجاست که روزی به بزرگی از شیعه گفتند با خود چه آوردی ؟ گفت فلان کتاب . گفتند پذیرفته نیست ...
و گفتند آن از تو پذیرفته است که : روزی نزاعی سر اندک پولی در بازار میان دو نفر بود, و تو با نیت صلح و درستی مشکل آنان را با مالت حل کردی . این از تو پذیرفته شد .
چه می شود که کتابی پذیرفته نمیشود, و اندک مالی پذیرفته ؟
نیت .
همه ی ارزش کار ما, به نیتی است که داریم . یعنی چی ؟
یعنی اینکه , شاید اگر شما, یک کیسه ی زباله را, با این نیت که دیگران اذیت نشوند از کف کوچه بردارید و به سبدی منتقل کنید,
هزار درجه از زحمت مداوم کارگران شهرداری ای که احیانا به نیت کسب درآمد ( فقط کسب درآمد ) بوده باشد با ارزش تر است .
همه ی کارهای ما, با سند و مدرک نیت به ثبت می رسند . اگر نیت آن کارِ ولو به ظاهر کاملا درست, نیت ه خوب و درستی نباشد,
آن کار به عنوان حسنات برای ما ثبت نخواهد شد . به همین خاطر است که ریا کاران از خیر محرومند .
گاهی ما پنج هزار تومن را با قصد و نیتی خالص خرج کار نیکویی میکنیم, و گاهی یک خیر ثروتمند چند میلیارد را با نیتی نه چندان خالص صرف کاری میکند .
کیفیت است که ارزش دارد, نه کمیت . شما با آن 5هزار تومان به اندازه ی زیادی تحسین خواهید شد, و چه بسا دیگران با میلیاردها هزینه, مواخذه هم بشوند ...
هر کاری با نیت خیر و خالص, ارزشی صد چندان پیدا خواهد کرد ...
نیت, دلیل درونی است .
در قرآن, سوره ی حج آیه ی 37 آمده است :
هرگز گوشت و خون قربانی ها، به خدا نمی رسد، بلکه آنچه به خدا می رسد، تقوای شماست ....
حتی بر کشتن حیوانات هم باید اسم خدا را آورد, و اگر قصد چیزی جز خدا باشد, آن قربانی هیــــــــــچ ارزشی نخواهد داشت .
حتی جایی خواندم که, اگر به حیوانی کمک میکنیم, آیا بخاطره پاسخ دادن به حس دلسوزی خودمان است, یا ارزش دادن به مخلوق خدا و جان عزیز آن مخلوق ؟؟
اینجاست که اگر روزی به ما گفتند در دنیا برای خدا و آخرت چه کردی, و ما گفتیم به فلان حیوان غذا دادم,
به ما خواهند گفت آیا برای خودت بود یا برای خدا ؟؟
اینجاست که روزی به بزرگی از شیعه گفتند با خود چه آوردی ؟ گفت فلان کتاب . گفتند پذیرفته نیست ...
و گفتند آن از تو پذیرفته است که : روزی نزاعی سر اندک پولی در بازار میان دو نفر بود, و تو با نیت صلح و درستی مشکل آنان را با مالت حل کردی . این از تو پذیرفته شد .
چه می شود که کتابی پذیرفته نمیشود, و اندک مالی پذیرفته ؟
نیت .
پس ... مواظب نیت هایمان باشیم ...
منبع : Www.negaaah.blogfa.coM
نویسنده : " محمد جواد خ ( متولد بهمن ) "
تاریخ : 90/05/07
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۰/۰۵/۰۷ ساعت 15:17 توسط "متولد بهمن"
|
به انتظار نشستن بزرگترين خطای بشر است,